Het zal niemand zijn ontgaan dat Samsung gisteren de langverwachte opvouwbare aan de wereld getoond heeft. Hoewel de smartphone in een case verstopt zat was het concept meer dan duidelijk. Ingeklapt is het een smartphone met een 4.58 inch display aan de voorzijde, uitgeklapt is het een 7.3 inch tablet. Met een nieuw scherm, genaamd het Infinity-Flex display, heeft Samsung de oplossing gevonden om een display te buigen zodat een smartphone opgevouwen kan worden. De vraag is echter nog hoe dit precies werkt, hoe het precies opgevouwen wordt en hoe duurzaam dit is. Een nieuw patent dat eergisteren is gepubliceerd in de database van het Amerikaanse patentenbureau USPTO schijnt licht op de technologie van het buigen van de smartphone.
De technologieën voor het buigen
De ontwikkeling van het buigbare display is niet het enige probleem waar de engineers jarenlang aan gewerkt hebben. Om de langverwachte opvouwbare smartphone werkelijkheid te laten worden was het niet alleen nodig om het buigbare scherm te ontwikkelen maar ook een duurzame manier om het buigen te ondersteunen. Volgens het recente patent, gepubliceerd op 6 november 2018, heeft Samsung daar verschillende ideeën voor gehad. Deze methodes zijn vastgelegd in het patent. In het patent worden drie methodes besproken, waarvan één methode waarschijnlijk gebruikt wordt voor de opvouwbare smartphone die gisteren is getoond.
Drie delen
De opvouwbare smartphone van Samsung bestaat uit het flexibele display dat is verbonden aan twee delen met daartussen een derde deel. Het derde deel bestaat uit een scharnier waardoor de smartphone gebogen en opgevouwen kan worden. Als het uit een normale behuizing zou bestaan, dat niet flexibel is, dan zou het immers snel beschadigd raken of breken. In het patent worden meerdere methodes omschreven van hoe dit derde deel werkt aangevuld met de nodige illustraties zodat we een goed beeld krijgen van het buigen van de behuizing.
Methode 1
De eerste methode bestaat uit een reeks scharnieren tussen de twee delen waarbij aan de zijkanten gebruik gemaakt wordt van tandwielen. Deze tandwielen zijn echter niet zichtbaar vanaf de zijkant (of boven- en onderkant) doordat een kleine stukje behuizing eroverheen wordt bevestigd. In deze configuratie zouden de twee delen soepel naar elkaar toe kunnen vouwen en ontvouwen. Dit wordt getoond in de onderstaande illustraties:
Methode 2
De tweede methode die in het patent wordt omschreven bestaat uit een ingewikkelde reeks scharnieren in een ketting-structuur die afzonderlijk van elkaar kunnen buigen. Hierdoor wijzigt de totale lengte van de behuizing niet. Bij het dichtvouwen van de smartphone bewegen de scharnieren zich naar buiten in een curve-beweging. Wanneer de smartphone opengevouwen wordt zijn de scharnieren beschermd om door te buigen. De reeks scharnieren en het resultaat wordt aangetoond in de onderstaande illustraties:
Methode 3
De derde methode wijkt af van de andere methodes aangezien voor het derde deel geen scharnier wordt gebruikt maar een zacht materiaal, plastic of polymer. Dit zachte materiaal wordt voor de buitenzijde gebruikt terwijl de binnenkant uit hard plastic bestaat. Het harde materiaal voorkomt dat het toestel doorbuigt als erop gedrukt wordt. Hoe dit eruit ziet wordt weergegeven in de onderstaande illustraties:
De drie methodes laten zien dat Samsung meerdere keuzes heeft gehad voor de opvouwbare smartphone. Welke van deze drie methodes uiteindelijk de voorkeur heeft gekregen is nog niet bekend. Aangezien het design van de opvouwbare smartphone gisteren geheim is gehouden door een forse case blijft het op dit moment gissen. Als we de gok mogen nemen dan gaan we voor de tweede methode. Over enkele maanden zullen we het antwoord weten. Volgens Samsung gaat de eerste opvouwbare smartphone op korte termijn in massaproductie.
